Winst! Weer gewonnen. De eerste wedstrijd werd verloren, maar sindsdien winnen ze. Alan scoort bijna elke wedstrijd en hij domineert het spel. Hij is snel, kijkt om zich heen en ziet kansen, hij scoort, maar helpt ook anderen te scoren. Ik merk dat ik begin het spel leuk te vinden.
Meer dan 2000 stukjes, twee boeken met instructies met meer dan 400 paginas, zonder hulp! Alan is dagen bezig geweest met het opbouwen van zijn nieuwste lego set. De Milano. Het ruimteschip van de Guardians of the Galaxy. Het resultaat was zo mooi (en zijn kamer was al helemaal vol met al zijn lego sets), dat we er zelfs een nieuwe vitrine kast voor gekocht hebben!
Verlies! Ik was nooit een grote fan van voetbal. Hoewel beide ouders trainers waren, en mijn broer best goed speelde, was de enige reden dat ik de paar wedstrijden die ik bezocht, bijwoonde om gras te verzamelen voor mijn konijn.
Met Alan veranderde dit. In het begin verloren ze een paar wedstrijden, sommige eindigden in scores zoals 35 – 0, maar nu heeft het team zijn plaats in de competitie gevonden en zijn de wedstrijden gelijkwaardiger. Helaas, niet gewonnen, maar wel een goal van Alan!
Jouw mening telt. Mijn mening telt ook, maar als ik realistisch ben is niemand echt geinteresseerd om te weten hoe ik over dingen denk. Mensen zijn echter wel geinteresseerd in de mening van Alan. Hij is geinterviewd door een lokaal TV kanaal. Alan was super duidelijk over waar hij het over wilde hebben. Hij refereerde aan het super actuele thema van technologie in de klas. Hij liet doorschemeren dat hij fervent voorstander was.
Vroeger kon je voetbal plaatjes verzamelen van bekende teams. Leuk voor de liefhebber, en stiekem werd dat snel toch een dure hobbie. Om alle plaatjes te verzamelen moest flink wat zakjes kopen en flink ruilen, deze moest je dan in een album plakken, en doorsparen totdat je het album compleet had.
Bij het voetbal team van Alan (voorheen Fomento, nu c.d. Inter Colonia) hebben ze iets nieuws verzonnen. Voetbal plaatjes van zichzelf. Hierbij moeten de ouders flink in de buidel tasten, om hun eigen kinderen te kunnen verzamelen, dus dat moet een goede winst opleveren voor de club. Dit is mogelijk hoe Alan’s kaartje eruit gaat zien, voor de uiteindelijke versie moeten we waarschijnlijk nog wat geduld hebben.
Ongeveer twee jaar geleden hebben we twee YouTubers ontdenkt die leuke inspirerende fimpjes maken. De eerste is ‘Bald and bankrupt‘, die hele leuke filmpjes maakt, met een beetje een educatieve ondertoon. De video die we van hem het leukst vinden is waar hij een Russische verboden-toegang-super-geheim lanceer platform betreed om een ‘Buran‘ te bekijken.
We zijn pas wezen kamperen in een bos genaamd ‘Llanos de la pez‘, en we voelde ons geïnspireerd door deze twee YouTubers, dus we hebben zelfs ook een filmpje gemaakt. Kijk zelf maar om het resultaat te zien.
De educative aspecten van het filmpje, die mogelijk niet goed uit de verf komen:
– Het bos waar we camperen is vergelijkbaar met Gran Canaria zoals het een paar honderd jaar geleden was
– Vroeger was het hele eiland bedekt met bomen/bos
– Roque Nublo is waar de originele bewoners (de guanches) bijeen kwamen om over belangrijke zaken te praten
Misschien is het filmpje een beetje over de top, maar we hebben flink gelachen tijdens het maken ervan, dus ook al is het filmpje niet best, ik kan alleen maar tevreden zijn met het resultaat.
Als je zelf ook zin hebt in een campeer avontuur, dan vind je hier meer informatie voor je verblijf. Je kan hier toestemming vragen om te mogen kamperen. Hier vind je meer infrmatie over de wandel routes in de buurt.
Het jaar begonnen met het bezoek van de familie van Ana. Juanjo heeft een mooie impressie van de start van 2024 gepubliceerd op zijn YouTube kanaal. We hadden ook een bezoek uit Wassenaar van Marco en familie en dat was superleuk! We zijn naar Guayadeque geweest om daar een mini rondje te lopen, en natuurlijk in de grot een hapje te eten. Hierna langs ons huis, een een wandeling gemaakt door het Doramas park waar ik heb geleerd wat ik moet doen om een mooie foto te kunnen maken van de kinderen. De magische woorden: ‘Rug recht!’.
Apple weer 99 euro betaald om ook dit jaar weer voor iOS te mogen ontwikkelen, maar na een jaar zit mijn eerste app nog steeds in de pijplijn. Ik zie het wel, misschien lukt het me dit jaar om wat tijd vrij te maken.
De ingang van ons appartement is vlak naast een escape room. Deze escape room is er al weer een paar jaar en we zien geregeld flink wat mensen voor de deur staan. Deze maand waren wij eindelijk aan de beurt, en konden we proberen te ontsnappen. Gelukkig is het ons gelukt, met seconden op de klok konden we op het laatste moment toch nog ontsnappen. Het was een leuke bezigheid, en het was weer eens wat anders. De kinderen vertelde ons dat ze het ook leuk vonden, maar ik kon wel merken dat ze tijdens het spelletje flink gestressed waren. Hun eerste prioriteit was supersnel ontsnappen, en dat lukte niet, sommige hints vergde wat denkwerk.
Een agenda is redelijk eenvoudig om bij te houden dacht ik. Je maakt afspraken en die noteer je op de dag waar je de afspraak hebt. Iedere dag kijk je op de pagina voor de huidige dag, en dan zie je direct alle afspraken die je in het verleden gemaakt hebt. Super logisch.
Blijkbaar is het toch niet zo heel super logisch. Op de school van onze kinderen gebruiken ze de agenda op een andere manier. De afspraken staan op de dag waar iets is afgesproken, met een melding voor welke dag in de toekomst het is. Bijvoorbeeld op de pagina van vandaag staat: ‘Morgen pagina 64 biologie lezen’, ‘Volgende week woensdag examen taal’. Het gevolg is een, wat mij betreft, nutteloze agenda. Iedere dag moet ik het verleden doorzoeken of er de komende dag iets is dat bestudeerd moet worden, of iets dat gemaakt moet worden. Een verschikkelijk slechte manier om een agenda te gebruiken, en een verschikkelijk voorbeeld voor de jonge studenten.
Alan had vroeger een klein krabbetje als huisdier. Het krabbetje woonde in Alan’s kamer, in een mooi hokje met krab spelletjes, water, planten, en wat zond zodat zij een holletje kon graven. Helaas werd ze steeds ouder, en tijdens onze laatste vakantie was ze overleden. Jammer. Hij wilde een nieuw huisdier, dus hebben we een beetje onderzoek gedaan. Een wandelende tak leek leuk, of een nieuw krabbetje. Of misschien een hamster. Het was lastig om te besluiten wat we het beste konden doen. De krab zat weken achter elkaar alleen maar in haar zelfgemaakte holletje, en kwam alleen naar buiten om haar eten te pakken. Ook de zorg voor het beestje werd direct bij Alan’s vader geplaatst. Dat moest anders natuurlijk.
Tijdens een zoektocht naar een diertje liep ik ook een speelgoed zaak binnen. Ik hoopte om een berobotiseerde vis, of iets dergelijks, en toen zag ik de tamagotchi eieren liggen. Misschien is dat wat dacht ik. De technologie is wel uit de vorige eeuw, maar als het leuk is, is het leuk. Alan was helemaal blij ermee. Zijn gedachten van een nieuwe krab verdwenen als sneeuw voor de zon. Zijn nieuwe tamagotchi moest gevoerd worden, je kan ermee spelen, en hij moet hem disipline bijbrengen. Als top op de vuurpijl kan hij hem ook nog eens makkelijk meenemen. Een heel geslaagd kadotje, waar niet alleen Alan superblij mee is.