Met FrameMaker was het makkelijk om het editen van documenten goed te doen. Kleine hacks konden wel, maar waren lastiger uit te voeren, en deze konden super eenvoudig allemaal in een keer standaard gemaakt worden. Het aller makkelijkste was het om gewoon een document op de standaard manier te maken, en dan de standaard manier aan te passen op de stijl die je overal in het hele document wilde hebben.

Op een gegeven moment werd de software gekocht door Adobe. Geen punt verder en men hoopte zelfs dat FrameMaker veel meer mainstream kon worden als onderdeel van de Adobe suite, maar die hoop kwam niet uit, alle ontwikkeling werd opeens gedaan vanuit India, en toen werd het opeens een product waar je een abbonement op moest nemen. Tsja, dat vond ik niks. Maar goed, zowiezo was het voor mij al niet interessant. Voor die paar documentjes kon ik nooit de aanschaf van software van rond de 400 euro (ik weet niet precies hoe duur het was) rechtpraten. En nu, met de hele abonoment structuur is de prijs niet eens meer te vinden, dat kan gewoon niet veel goeds betekenen.

Nu was ik weer bezig met een boek projectje and jawel hoor, ik liep tegen problemen aan. Word werkt gewoon niet. OpenOffice en LibreOffice werken ook niet intuitief. Online werken met google docs is helemaal niks. Het werkt wel, maar gewoon niet goed genoeg. Ik ben gewoon verwend. Ik wil kunnen zien wat er aan de hand is, waar een beeld verankerd staat, waar de tekst allemaal langs stroomt, welke stijlen gebruikt worden. Misschien kan het wel, maar het is gruwelijk veel uitzoek werk en het werkt nergens intuitief. FrameMaker stond kleine hacks gewoon toe, maar wilde de bulk gestructureerd hebben. Alle paketten die ik genoemd heb staan gestructureerde documenten toe, maar de bulk zijn hacks. Kleine tweaks kunnen, maar kosten veel tijd. Grote tweaks… vergeet het maar.

Misschien is dit iets, voor maar 50 eurotjes, een stukje software dat me echt direct deed denken aan die oude FrameMaker: Affinity Publisher. Ik ga het proberen, en zal deze post updaten met mijn bevindingen!

“Het waren een paar hele mooie dagen.”

Ik heb veel geleerd bij Naturalis de laatste paar jaar. Over de natuur, biologie, over geschiedenis, wetenschap en ook over mijn vak, informatica, apps en projectaanpak. Maar toch is het nu tijd om verder te kijken, en ik ga op zoek naar iets nieuws. Hopelijk wat dichter bij huis, in Spanje, maar ik ben flexibel, dus ik houd mijn ogen open en beperk me niet tot binnen de grenzen.

Eerst even rustig aan doen. Zien wat er gebeurt met onze nieuwe aanwist, en dan hup, de schouders er weer onder.

Bij Naturalis heb ik meegewerkt aan de Dierenzoeker. Een gloednieuwe mooie gratis app voor Android of iPhone, waarmee je zelf kan uitzoeken wat voor soort dier je hebt ontdekt. De app is eenvoudig te gebruiken, want de doelgroep zijn kinderen van 7 tot 11 maar ook voor volwassenen is het een erg leuke app.

Altijd al willen weten wat dat nu voor raar geel lieveheersbeestje is dat je af en toe in de tuin vind? Na wat zoekwerk vind je hem zo, en tegelijkertijd leer je ook nog eens dat dit lieveheersbeestje zijn eigen ‘gewassen’ plant.

Met 300 diertjes kan je voorlopig lekker gaan determineren en hebben de torretjes, kevertjes, spinnen en noem maar op rond je huis geen geheimen meer.

Stiekem ben ik dan natuurlijk erg trots op mijn Ana!

Na flink wat overleg hebben we besloten dan het voor onze familie het beste is om voor zekerheid te kiezen. Een zekerheid van twee inkomens, in deze vreemde tijden van crisis. Na het al maanden zoeken naar werk hier in Gran Canaria heb ik een poging gewaagd in Nederland en dat was een schot in de roos. Na het opsturen van mijn CV en een belletje had ik een week later een contract voor een half jaar. Mijn salaris is meer dan drie keer dat in een vergelijkbare functie hier in Spanje.

Natuurlijk is het een hele moeilijke beslissing geweest. Mijn familie blijft (voorlopig) in Las Palmas en we gaan kijken hoe we onze toekomst samen gaan invullen. Ik keer terug naar Leiden en begin 1 April met een nieuwe baan. Het positieve gevoel dat ik terug keer naar mijn roots, mijn familie en mijn vrienden wordt overschaduwd door het naderende afscheid van Alex en Ana, ook al is het tijdelijk en zijn er zeer veel eenvoudige manieren om contact te houden. Voorlopig zal ik Alex niet meer midden in de nacht zijn flesje met melk kunnen geven en dat doet pijn.

Het is een grote stap maar we hebben er vertrouwen in dat het voor ons nu de beste stap is. Ik ga weer terug naar Leiden (eerst een tijdje Noordwijkerhout) en daarna zien we wel hoe de toekomst zich vormt. Tot zeer binnenkort!

Van juli 1999 tot april 2004 was Adrie werkzaam bij Daidalos waar hij zich specialiseerde in FrameMaker+SGML, data conversie, TechLib, en allerlei oplossingen voor de ESA.

Daidalos was voor mij een hele verandering. Ik kwam van een bedrijfje dat op zijn houtje touwtjes gerund werd. Geen structuur en lekker aanrommelen. Het was een soort van hobby gebeuren waarbij ik in aanraking kwam met SGML en gestructureerde opslag. Interessant, dacht ik en ik hunkerde meer en zodoende kwam ik uit bij Daidalos.

In de eerste week werd mij direct duidelijk dat het bij Daidalos andere koek was. Zaken werden daadwerkelijk gepland! Er was zelfs sprake van een projectmatige aanpak van allerlei klussen. Voor het eerst in mijn carrière merkte ik dat er sprake was van inspraak, overleg, initiatieven, en een algehele sfeer die was gericht op het verbeteren van de organisatie en van zijn werknemers.

Inmiddels ben ik al weer een aantal jaartjes weg bij Daidalos. Ik ben vertrokken naar een ander leven, waarbij ik gekozen heb om lekker van het moment te genieten en dit te blijven doen. Ik heb een paar jaar gereisd en aangerommeld en nu zit ik lekker in Las Palmas, waar ik een simpel saai baantje heb, maar geniet van het leven.

Als ik terug denk aan mijn tijd bij Daidalos komen mijn gedachten direct uit bij de collega’s die vaak op het kantoor aanwezig waren. Nasser, Walther, Hans, Martin, Christine en een aantal collega’s die steeds gedetacheerd waren. Bijna iedere middag hadden we een wandelingetje door het stadshart van Zoetermeer. Eventjes langs de Febo voor een lekker broodje (on)gezond.

Niet alleen de geografische locatie was anders, ook het logo was een wereld van verschil. Ik herinner me dat Hans eens een poging heeft gewaagt om de symboliek van een half open schelp aan mij uit te leggen. Helaas is de uitleg nooit echt doorgedrongen.

Ook qua lease-auto was Daidalos voor mij een nieuwe ervaring. Eentje die mij ieder maand wel een boete opleverde. Ik vond dat natuurlijk niet zo netjes van mijzelf, totdat ik van een anonieme bron vernam dat er een ranglijst bestond van binnen gekomen boetes. Onze geliefde chef stond op deze ranglijst met kop en schouders boven de rest van de medewerkers. Het werd zelfs zo erg met de enorme hoeveelheid boetes die we binnenhaalde dat de lease maatschappij begon met het verhogen van iedere boete met een paar euro’s, vanwege een disproportionele administratieve overhead.

We deelde het kantoor met Pheidis en met de sigaar rokende ‘meneer Brinkers’, directeur van Webdox, die een enorm indrukwekkende directeur-vibe uitstraalde, meer nog dan Hans. Daidalos groeide in sneltreinvaart, met iedere maand wel een paar nieuwe gezichten. Pheidis en Webdox moesten vanwege de groei elders onderkomen zoeken, totdat zelfs de hele verdieping onvoldoende was.

Dankzij Daidalos ben ik professioneel gegroeid, maar ook persoonlijk. Ik heb een prachtige tijd meegemaakt bij Daidalos. Een stukje geschiedenis waar ik met plezier aan terug denk.

Ik wens alle toekomstige Dayonners heel veel succes. Daidalos zal net als zijn Griekse naamgenoot Deadalos gaan behoren tot de geschiedenis. Maar in tegenstelling tot die Griek met al zijn mislukte of verkeert uitpakkende uitvindingen zal Daidalos worden herinnert door haar (ex)medewerkers als een fantastisch bedrijf.

Tegen mijn gewoonte in sluit ik graag af met de woorden van Barry Stevens. ‘Vooral doorgaan’.

Zodoende is mij, onder genot van een lekker bakje koffie, haarfijn uitgelegt hoe het een en ander werkt, en dat we hier te maken hebben met één van de vier belangrijkste wereldwijd opererende distributie centra.

Ik heb mijn mede vrijwillers uitgelegd dat ik nog nooit een dergelijke 3d presentatie gemaakt heb, maar dat ik het best wil proberen. Net als de flash applicatie die ik in het verleden gemaakt heb is het een leuke methode om weer iets wijzer te worden.

Voor de 3d presentatie heb ik twee gratis software pakketen en een website gevonden die ik ga onderzoeken.

Als iemand nog tips heeft verneem ik die graag! Binnenkort het resultaat.

Oh ja, een antwoord op de vraag hoeveel het kost om een leven te redden zal je niet vinden. Het spelletje is bedoeld als een leuke manier om mensen tot nadenken te zetten over de vraagstukken waar het Rode Kruis mee te maken krijgt.

Hier de eerste aanzet: