Die tijd was nu eindelijk aangebroken. De schoenen mochten uit de doos en Alan kon gaan schitteren op het veld. Alan opende enthousiast de doos en… Huh, wat is dat nou? Een klein foutje: in de doos zitten twee linkerschoenen. Na twee jaar wordt het lastig om ze terug te brengen, maar we hebben het toch geprobeerd.

In de winkel konden ze het bonnetje van twee jaar geleden nog terugvinden, maar de schoenen waren al lang uit het assortiment verdwenen en de garantie/ruilperiode was al ruim verjaart. De makkelijkste oplossing die ik zie, is hopen dat er ergens nog een familie rondloopt met een vergelijkbaar probleem. Een familie die ook twee jaar geleden voetbalschoenen op de groei heeft gekocht en er, net als wij, pas onlangs achter is gekomen dat er twee dezelfde schoenen in de doos zitten. Alleen dan niet twee linker-, maar twee rechterschoenen.

Mocht die familie bestaan, laat het ons weten! We ruilen graag één van onze schoenen voor één van jullie schoenen.

Op school had Alan zich, een paar dagen geleden, als vrijwilliger aangemeld om op de universiteit een, in oud spaans geschreven, pagina te lezen. Na flink wat oefenen kon hij de pagina vandaag perfect voorlezen. We zijn supertrots op Alan, die toch eventjes liet zien dat hij het helemaal niet erg vind om eventjes in de spotlights te staan.

En hoe kan het ook anders, de TV was er ook bij om dit stukje cultuur vast te leggen, en uiteraard werd de atypisch blonde Alan uitgekozen voor een kort interview.

Vandaag was het zover, en het begin was meteen slecht. In de eerste minuut kregen we al een goal tegen. 0-1. Ach ja, dacht ik nog, Alan begint op de bank, dus we zien wel hoe het loopt.

Maar toen gebeurde er iets onverwachts: de gelijkmaker! 1-1. Niemand had dat zien aankomen, en het hele spel kantelde. Langzaam werd het spel fysieker, maar we hielden goed stand. De goals volgden elkaar op: 2-1, 3-1, 3-2, 4-2, 4-3, 5-3, 5-4 en uiteindelijk 6-4.

Alan scoorde ook een prachtige goal. Vanaf het middenveld, hoog in de hoek. Onhoudbaar. Het publiek ging volledig op in de spanning, en de emoties liepen hoog op. Gedurende de wedstrijd was er en flinke heisa op de tribune. Ouders van Alan zijn teamgenootjes hadden een megafoon meegenomen, om de kinderen extra aan te moedigen, en af en toe de scheidsrechter wat tips te geven. De megafoon was al vaker aanwezig, en werd af en toe benut, maar deze wedstrijd was de megafoon blijkbaar goed opgeladen, en werd de hele wedstrijd van commentaar voorzien. Ook werd af en toe de tegenpartij genoemd, en ook de scheidsrechter werd flink genoemd.

Het kabaal trok uiteindelijk de aandacht van een directielid van de club, en deze kwam langs om te verzoeken de megafoon voortaan thuis te laten. Oei. water op gloeiende kolen was dat, en we volgde een deels gescheeuwde discussie tussen vele partijen met allemaal een andere mening. Op een gegeven moment kwamen zelfs de scheidsrechter en een paar trainers richting de tribune om de boel tot rust te manen. Tsja. Wel winst, dus mooi.

Alan Presley is er helemaal klaar voor om het Carnavalsfeest op school naar een hoger niveau te tillen. Eén ding is zeker, met Alan in de buurt gaan de voetjes gegarandeerd van de vloer.

Wij gaan er bijna ieder jaar heen, inmiddels al zo’n veertien jaar. Elk jaar weer arriveert de Sint in zijn cabrio, soms vergezeld door een ritmische band, en altijd met een flinke groep Pieten. Daarna verplaatst het feest zich naar binnen, waar alle kinderen een klein cadeautje uit handen van de Sint ontvangen, afgewisseld met muzikale optredens en natuurlijk heel wat lekkers om van te snoepen.

Het was leuk, maar we kunnen wel merken dat de kinderen steeds groter worden. Mogelijk was dit de laatste keer dat we de sint bezocht hebben, of misschien volgend jaar nog. We weten het niet zeker, maar het eind lijkt wel in zicht.

Weer gewonnen! Een hele leuke wedstrijd met flink wat goals. We kunnen duidelijk merken dat de teams nu meer aan elkaar gewaagd zijn.

Jawel, afgelopen zondag heeft Batan Alevín B een overtuigende 6 – 2 overwinning behaald. Een welkome verbetering ten opzichte van de vorige fase. Het was een leuke wedstrijd die eindelijk beloond werd met een prachtige zege.
De nasleep: Zoals je op de foto, die na de wedstrijd genomen is, goed kan zien waren ook de spelers zelf zeer tevreden met het resultaat.

De tweede soort is een team waar de resultaten belangrijk zijn. Hier wordt verwacht dat je bij elke wedstrijd aanwezig bent en goed presteert. Als je niet uitblinkt als speler, word je gevraagd om ergens anders te gaan voetballen. Deze teams zijn bedoeld voor toptalent, en dat is niet wat wij zoeken voor Alan. Vandaag speelt Alan tegen zo’n professioneel team.

Het derde soort is het buurtteam dat net zo goed een worstelclub had kunnen zijn. Hier heeft Alan vorige week tegen gespeeld. Weinig discipline, en duwen, trekken en schoppen worden gewoon geaccepteerd.

Flink verloren met 17 goals tegen, maar het was toch een leuke wedstrijd met een paar kansjes. Dit was de laatste wedstrijd voorlopig. Voor de komende set worden de teams wat beter ingedeeld gebaseerd op resultaten van de eerste vijf wedstrijden, dus we kunnen wat makkelijkere tegenstanders verwachten.

Resultaten

De volgende fase start over een paar weken. De teams worden dan ingedeeld op basis van de behaalde resultaten, dus waarschijnlijk zitten we dan in een veel betere groep, en kunnen we een paar overwinningen verwachten, en de bijbehorende morele boost.