We hebben wederom een blik mogen werpen op onze toekomst. Nog één maand en dan wordt Pek geboren en dan zal hij geen Pek meer heten, want dan verdient hij zijn nieuwe naam.
Ana vertrekt volgende week naar Madrid waar over een maand, de 24ste augustus, Pek ter wereld gebracht zal worden met een keizersnee in het ziekenhuis van Alcala, het stadje waar we ook getrouwd zijn.
Pek is af en toe flink aan het schoppen in de buik. Ook is hij steeds erg blij als Ana wat heeft gegeten. Dit keer hadden we een test waarbij een een grafiekje gemaakt werd van Pek’s bewegingen en zijn hartslag. Eerst rustig, maar toen Ana een lolly kreeg begon de actie.

Op de grafiek zie je in het bovenste lijntje de hartslag of de bewegingen van Pek. De verticale streepjes hieronder zijn een indicatie dat Pek merkbaar bewoog en de onderste lijn zijn bewegingen van Ana. Hieruit blijkt dat Ana ter plekke twee mini weeën gehad heeft.
De kleine weegt inmiddels 2046 gram en het is een kleine baby, maar dat kan ook bijna niet anders met zo’n kleine moeder.
Waarom zijn die kinderliedjes altijd zo zoetsappig en staan ze ver verwijderd van de realiteit. Ik denk dat het beter is om gewoon eerlijk en open te zijn. 

In een week gebeurt er niet veel, maar toch hebben we weer een paar leuke fotootjes.
In tegenstelling tot de vorige keer hadden we dit keer wel een paar goede foto’s. Zie hier het edele gelaat van onze kleine.
De door mij
Dromen zijn een van de meest persoonlijke gebeurtenissen die je je maar kunt voorstellen. Het is een film die je zelf maakt en die je toch kan verbazen. Het enige nadeel is dat je vaak niet voldoende bij kennis bent om de droom te kunnen onthouden en zodoende te kunnen ontcijferen wat je onderbewustzijn je probeert te vertellen.